Recensie ‘Edie Arnold is a Loser’: Stel je ‘Juno’ voor met punkrock en katholiek schuldgevoel

Filmfestivals zijn een rijk terrein voor briljante filmische ontdekkingen, en een van de mooiste en meest funky vondsten van SXSW 2026 is Edie Arnold is een verliezer. Deze coming-of-age-komedie, het speelfilmdebuut van Megan Rico en Kade Atwood, is even hilarisch als chaotisch en duivels iconoclastisch.

Leuk vinden Juno, Deze frisse en grappige movie draait om een ​​gek op een middelbare college die een onconventioneel pad bewandelt om haar geluk te vinden. Nu wordt Edie Arnold (Adi Madden Cabrera) niet buiten het huwelijk zwanger. Zeker, de fronsende nonnen op haar katholieke meisjesschool beschouwen Edie als een ondermaats presterende delinquent, maar ze drinkt niet, en het celibaat is vrijwel de enige buitenschoolse activiteit waar ze in slaagt – zij het niet uit vrije keuze. Internet als haar klasgenoten verlangt ze naar de enige jongen in hun omgeving, misdienaar Walter Boyd (Lucas Van Orden), door Edie’s vrienden beschreven als “zoals de knappere jongere broer van Jezus, die te heet was om te sterven.” Maar voor hem is ze onzichtbaar… totdat ze lukraak een punkband begint genaamd The Nundead.

Zo begint een wilde rit vol zelfontdekking, vriendschap, onhandige flirts en punkrock.

Edie Arnold is een verliezer onderzoekt op slimme wijze identiteit door middel van verliefdheden.

Co-regisseur/scenarist Megan Rico drukt een sterke stempel op haar coming-of-age-komedie, internet zoals Diablo Cody deed met Juno. Het is niet zo dat Edie en haar leeftijdsgenoten spreken met de verbale zwier en verleidelijk eigenzinnige slang van Juno en haar leeftijdsgenoten. Het is dat Edie en haar beste vriendin Frances (een briljant brede McKenna Tuckett) hilarisch oneerbiedig zijn in hun grillige rebellie. Wanneer een jonge nieuwe non genaamd Sister Sheena (Luseane Pasa) de kakofonie van een meisjeskoor in vorm probeert te krijgen, maken Frances en Edie van de gelegenheid gebruik om zich met gewelddadige mimiek uit te leven. Ze stellen zich voor dat ze hun ogen uitsteken of een tas krijgen, wat impliceert dat dat minder martelend is dan orgel en percussie spelen voor dit goddeloze koor. Rico en Atwood voegen een beetje pit toe aan deze scène door gekrabbelde afbeeldingen te behangen die bloed, kwijlen, pijltjes en elektrische schokken illustreren, waardoor het lef van deze onstuitbare meisjes wordt benadrukt.

De nonnen die de college runnen, eisen dat deze meisjes evenwichtig, beleefd en gehoorzaam zijn. Edie’s serieuze moeder (Cherish Rodriguez), die altijd wanhopig indruk wil maken, daagt haar eindeloos uit om vrouwelijker en zachtaardiger te zijn. Dan is er de wrede bijenkoningin Kati Vidal (Alana Mei Kern), die elke gelegenheid aangrijpt om Edie in verlegenheid te brengen, zoals wanneer Kati zonder haar medeweten tampons in Edie’s haar bindt. (“Ik werd aangedrukt!” kreunt Edie tijdens de lunch met haar vier verliezersvrienden, die voorbestemd zijn om Nundead te zijn.) Maar welke nieuwe hel haar ook te wachten staat, Frances – wiens agressieve hoofddeksel previous bij haar strijdlustige energie – heeft haar terug. Samen sluipen ze naar een lokale punkshow, waar Edie grote indruk maakt, waardoor de meisjes een band vormen en een schattige jonge punk genaamd Iggy (Gabe Root) in hun baan brengen.

Terwijl Frances zich wijdt aan het maken van plezier en het maken van plezier, wordt Edie geconfronteerd met de vraag wie ze zal kiezen te zijn. Er worden twee verschillende paden gepresenteerd door twee heel verschillende jongens. De ene is Walter Boyd, die religieus en respectabel lijkt, maar in het geheim communiewijn drinkt en minder heiliger dan jij ideeën heeft over seks. De andere is Iggy, die een punk-esthetiek heeft waar Edie’s moeder misschien van schrikt, maar een punk-ziel die de hare weerspiegelt. En toch, Edie Arnold is een verliezer gaat niet echt over de jongens. Het gaat over de meisjes, die wilde liedjes schrijven met teksten als: “Kannibaliseer je heer en redder. Eet me! Eet me! EET ME!”

Edie Arnold is een verliezer is een sensationele buddy-komedie.

Krediet: met dank aan Infigo Movies

Omdat ik zelf een verliezer was op een katholieke middelbare college, was het gemakkelijk om mezelf in Edie te zien (ook al was ik nooit cool genoeg om een ​​band te beginnen of drums te leren). Cabrera geeft een perfecte grond voor Edie’s tienerangst, kleine rebellie en het ongemakkelijke verlangen van zo’n bestaan. Maar ze is op haar greatest als zij en Tuckett vrolijk strijdlustig zijn.

Te vaak over het hoofd gezien in movies over zusterschap zijn de scherpe grappen dat je alleen meisjes kunt uithalen die je beter kennen dan je eigen bloed. Dus of Edie en Frances nu een grapje maken of ruzie maken, het is glashelder wat ze voor elkaar betekenen. En ja, zelfs als een woedende Frances een disstrack over Edie improviseert, is de liefde duidelijk, de loyaliteit onbetwistbaar.

Cabrera draagt ​​dit chaotische coming-of-age-verhaal met zelfvertrouwen op zich. Haar ondersteunende solid schittert met een scala aan dwazen, teven en bozo’s (behalve de werkelijk schitterende zuster Sheena). Maar nieuwkomer McKenna Tuckett is het hoogtepunt. Als Frances straalt ze een ondeugend wilde energie uit, die doet denken aan het gepassioneerde theaterkind van Beanie Feldstein in Dame Vogel of de eigenwijze Jack Black in Hoge betrouwbaarheid. Frances heeft er geen enkele moeite mee om cool te zijn; ze zwaait met haar hoofddeksel als de hoorns van een stier, een bedreiging voor degenen die niet beseffen dat er niet met haar geknoeid magazine worden. Zij is de wilde kaart die Edie een duwtje in de rug geeft als ze een duwtje in de rug nodig heeft (of dat nu op het podium is of als ze tegen haar moeder opkomt). En samen hebben ze een Romy- en Michelle-dag, in die zin dat hun movie misschien een subplot heeft voor jongens en verliefdheden, maar uiteindelijk gaat het echt om hun band. En hoe het raar, mooi en goddelijk is.

Simpel gezegd: deze indie coming-of-age-komedie is sensationeel. Edie Arnold is een verliezer is onbeschaamd schandalig, ontroerend en echt verdomd grappig. Zoek ernaar en omhels je innerlijke verliezer.

Edie Arnold is een verliezer werd beoordeeld op het SXSW Filmfestival van 2026.