Mijn ervaring met de Starlink-service van United: hoe alle wifi tijdens de vlucht zou moeten zijn

Als ik niet vastgegespt in een stoel zat, had ik misschien niet gemerkt dat ik wifi tijdens de vlucht gebruikte. Toen het ging om het werken aan mijn laptop en movies streamen op mijn telefoon en pill, had ik thuis op mijn breedband kunnen zitten.

Maar in plaats daarvan was ik op 9.000 meter hoogte verbonden Sterrenlink Wi-Fi, op een United Airways-vlucht tussen Chicago en Minneapolis en terugdenkend aan alle keren dat ik had gevochten met dure, trage, vervelende internettoegang in vliegtuigen. Het ginger ale aangeboden door een vriendelijke begeleider was ook een leuke toevoeging.

Deze ervaring was een demonstratievlucht met United’s eerste Boeing 737-800-vliegtuig op de hoofdlijn dat werd uitgerust met de nieuwe satelliethardware. United biedt nu de Starlink Wi-Fi-service aan 25% van zijn vlootdat in 2025 300 regionale vliegtuigen en tientallen vliegtuigen op de hoofdlijn omvat. Het doel is om de low-profile technologie tegen eind 2026 op maximaal 500 vliegtuigen te installeren.

In een tijd waarin onze telefoons en smartwatches satellietconnectiviteitsopties hebben – waardoor we hulpdiensten kunnen bereiken of sms-berichten kunnen sturen wanneer we buiten het bereik van een mobiel signaal zijn – bieden Starlink en United reizigers een verbeterd gemak. Bovendien krijgen we wifi aan boord met snelheden en connectiviteit die kunnen wedijveren met wat we thuis of op kantoor ervaren.

Vliegreizen levert een raadsel op: als je wifi in de lucht nodig hebt en het werkt niet, dan ben je klaar. U hoeft niet meer naar een hotspot in een koffiebar te gaan of uw thuisrouter opnieuw op te starten. Wi-Fi tijdens de vlucht is in de loop der jaren verbeterd, maar het voelt nog steeds riskant of het goed of helemaal niet zal werken. En dat ontdek je pas als je al in de lucht zit.

Het vliegtuig waarmee ik reisde, is niet het eerste United-vliegtuig dat de satelliet-Wi-Fi-apparatuur van Starlink aan boord heeft. United begon veel van zijn uitrusting uit te rusten regionale Embraer E175-jets in maart na een overeenkomst ondertekenen met het moederbedrijf van Starlink, SpaceX, vorig jaar. Hoewel het het eerste hoofdvliegtuig van United is, maakte Hawaiian Airways eind vorig jaar de sprong toen het zijn Airbus-vliegtuigen uitrustte met de technologie.

De Boeing 737-800 waarmee ik vloog, werd de volgende dag in actieve dienst genomen, te beginnen met een etappe van Houston naar Fort Lauderdale. De komende maanden verwacht United ongeveer 15 Boeing 737-800-vliegtuigen per maand uit te rusten met Starlink-antennes.

United biedt Starlink Wi-Fi-toegang free of charge aan United MileagePlus-leden. De standaard Wi-Fi-optie kost $ 8 of 1.600 mijlen voor MileagePlus-leden, of $ 10 voor alle anderen. Abonnementen voor frequente reizigers beginnen bij $ 49 per maand (of seven.500 mijlen).

Bij Wi-Fi tijdens de vlucht draait alles om de ervaring

Geloof me, ik wil het hebben over snelheden en bandbreedte en wat een Starlink-verbinding zou kunnen betekenen om werk gedaan te krijgen of om in de lucht te worden vermaakt. Maar het begint allemaal met verbinding maken, en al te vaak is die ervaring waardeloos.

Op mijn vlucht van Seattle naar Chicago, de dag vóór mijn demo, duurde het bijna een uur voordat de standaard Wi-Fi van United verbinding maakte met al mijn apparaten. (United maakt gebruik van verschillende internetproviders, afhankelijk van het vliegtuig en het vlieggebied, en deze vlucht was verbonden through satelliet-internetprovider ViaSat.) Nadat de hoofdmenupagina was geladen, werd bij het selecteren van de meeste opties, waaronder ‘aanmelden’ en ‘free of charge berichtenverkeer’, een time-out opgetreden met de foutmelding dat er geen netwerkverbinding was.

Dat verkortte mijn werktijd, maar wat nog belangrijker was, het was ongelooflijk frustrerend. Velen van ons kijken uit naar geconcentreerde tijd op een vlucht om dingen gedaan te krijgen zonder onderbrekingen, en meer frustratie is het laatste wat we willen toevoegen aan onze vliegreiservaring.

Twee ervaringen vielen op toen ik in het met Starlink uitgeruste vliegtuig zat. Ten eerste werkt het gate-to-gate, zodat u verbinding kunt maken op uw telefoon of pill (laptops moeten nog steeds worden opgeborgen tijdens het opstijgen) zodra u op uw stoel zit. Nadat we waren geland en terug naar de gate taxiën, vergat ik dat ik nog steeds verbonden was through Starlink.

Bijna web zo lang als ik een mobiele telefoon heb, betekende het omlaag zetten van de wielen dat het tijd was om de vliegtuigmodus uit te schakelen en de vertrouwde verbinding van lokale mobiele telefoons te omarmen.

Ten tweede waren de paar aanmeldingsstappen die ik moest doorlopen niet lastiger dan verbinding maken met een openbaar café of wifi-netwerk van een lodge. Nadat ik verbinding had gemaakt met het United Wi-FI-netwerk, werd er een portaalvenster geopend met een drietal schermen waarin werd uitgelegd hoe geweldig de nieuwe service is (je kunt ze overslaan) en een veld waarin ik mijn United MileagePlus-account en wachtwoord kon invoeren.

Oh, en dan is er nog een videoadvertentie van 15 seconden of minder. (Als je tot nu toe hebt gelezen en denkt: “Wacht, het kan toch niet echt free of charge zijn?”, dan is dit je antwoord.) Die advertentie blijkt belangrijk: je bent pas verbonden als de video is afgelopen.

Ik was ongeduldig en negeerde de advertentie op mijn laptop computer, wat tot problemen leidde om verbinding te maken. Een andere journalist op de vlucht vertelde dat hij met dezelfde situatie te maken had gehad, en het vriendelijke technische personeel van United aan de vlucht was benieuwd of de advertentie was afgespeeld toen ze mij hielpen het probleem te diagnosticeren. Ik heb ook mijn browsercaches geleegd en tegen de pc gezegd dat hij het Wi-Fi-netwerk moest vergeten, waardoor ik in feite helemaal opnieuw moest beginnen.

Voor zover ik weet heeft niemand anders op de vlucht dit probleem ondervonden, maar het is veilig om te zeggen dat er mogelijk enkele prelaunch-bugs zijn opgelost. De technische ondersteuning van United zal niet beschikbaar zijn voor reguliere vluchten, daarom zei een van hen dat ze probeerden eventuele punten op te lossen waar vliegers in de problemen zouden kunnen komen.

Toen ik eenmaal verbonden was, kon ik me concentreren op het proberen zoveel mogelijk bandbreedte te gebruiken en af ​​en toe naar buiten te kijken, aangezien United deze vlucht op een mooie herfstdag had gepland (in plaats van iedereen midden in de winter naar Chicago te brengen).

Hoe Starlink Wi-Fi presteerde

De {hardware} die dit mogelijk maakt, is een paar onopvallende 500Mbps-antennes die bovenop de romp zijn gemonteerd. In tegenstelling tot de huidige toestellen in vliegtuigen die standaard Wi-Fi bieden, zijn de antennes in wezen blootgesteld aan communicatie met het netwerk van bijna 8.000 mensen. Starlink-satellieten opererend in een lage baan om de aarde (LEO), of ongeveer 350 mijl in hoogte.

Ter vergelijking: de antennemodule op een niet met Starlink uitgerust United-vliegtuig dat bij de volgende gate geparkeerd stond, was veel groter om de antennes af te schermen, die tijdens de vlucht hun hoek moeten aanpassen om te kunnen praten met satellieten op grote hoogte, zo’n 35.000 kilometer verderop.

In de tijd die een signaal nodig heeft om van een vliegtuig naar satellieten op grote hoogte te gaan, kan het signaal de afstand tussen een vliegtuig en de Starlink-satellieten zeventig keer overbruggen, aldus Mara Palcisco, vice-president engineering en betrouwbaarheid van United Airways.

(Dit is ook anders dan T-satellietde door Starlink aangedreven satelliettechnologie aangeboden door T-Cell. T-Satellite tv for pc gebruikt een aparte verzameling satellieten om mee te werken telefoons waarbij gebruik wordt gemaakt van een deel van het cellulaire spectrum.)

Wat betekent dat voor de internetervaring? Eerlijk gezegd zou ik denken dat ik thuis was op mijn supersnelle glasvezelinternet, als ik niet het lawaai in de cabine had en af ​​en toe een krappe bankafslag. Ik streamde de (naar mijn mening onderschatte) movie Cowboys & Aliens through Netflix op mijn iPad, speelde een van de beschikbare video’s van United af in een venster op mijn MacBook Professional en bekeek YouTube-video’s op mijn iPhone.

Omdat het voor de pers en een aantal medewerkers van United een bijzondere vlucht was, heb ik met twee collega’s een videogesprek gevoerd. Normaal gesproken zijn video- en spraakoproepen niet toegestaan. Sterker nog: ze zijn illegaal — en United maakt er een punt van om klanten te vertellen dat ze zich niet mogen bezighouden met gedrag dat de mensen om hen heen stoort, zoals bellen, naar audio luisteren zonder koptelefoon of naar media kijken waar anderen zich ongemakkelijk bij zouden voelen. Je kunt een dwell oproep bekijken, maar technisch gezien niet praten, en dat is gedrag dat stewardessen zullen moeten afdwingen.

In dit geval werden we aangemoedigd om door te gaan, dus had ik een moeilijk te horen videoconferentie met CNET-hoofdredacteur Patrick Holland en senior reporter David Lumb (misschien is het tijd om te investeren in een paar AirPods Pro 3). De videokwaliteit was geweldig – nee, ik maak geen Starlink-woordspeling, dat beloof ik – zelfs beter dan een paar recente telefoontjes die we in onze respectievelijke kantoren hebben gehad. Een FaceTime-gesprek met een vriend was vergelijkbaar: heldere, scherpe video zonder veelbetekenende streaming-artefacten.

Maar laten we naar de cijfers gaan. Het is altijd een nerdplezier om naar Speedtest.web te gaan of de Speedtest-app te gebruiken en verrast te worden door de cijfers die deze terugstuurt. Ik haalde consequent een downloadsnelheid van ongeveer 250 Mbps en een uploadsnelheid van 25 Mbps tot 65 Mbps. Ik zag dat op al mijn apparaten: iPhone 17ProM1 iPad Professional en een MacBook Professional uit 2021 met een M1 Professional-chip.

Om dat in perspectief te plaatsen: SpaceX zegt dat het residentiële web van Starlink downloadsnelheden tot 350 Mbps haalt, afhankelijk van de locatie. Volgens een Ookla-rapportDe gemiddelde prestaties van Starlink zijn 105 Mbps obtain, 15 Mbps add en 45 ms latentie. Senior schrijver Joe Supan van CNET zag vergelijkbare prestaties toen hij onlangs de Starlink mini in de North Cascades-bergen in Washington. (Openbaarmaking: het moederbedrijf van CNET, Ziff Davis, is ook eigenaar van Ookla.)

Om een ​​oneerlijke vergelijking te maken: toen ik de avond ervoor United’s standaard Wi-Fi-toegang kreeg (waar ik $ 8 voor betaalde), waren mijn snelheden 9,65 Mbps omlaag en 1,03 Mbps omhoog. Ja, die decimalen staan ​​op de juiste plaatsen.

Streaming van video, of u nu movies aan boord bekijkt, een serie inhaalt Netflix of Apple TV of het kijken naar livesport zal ongetwijfeld vaker voorkomen op vluchten wanneer dit bandbreedteniveau beschikbaar is. Toen ik tijdens de vlucht praatte met Grant Milstead, vice-president digitale technologie van United, vroeg ik zelfs of de video’s tijdens de vlucht die beschikbaar waren through de United-portal in de cache waren opgeslagen op een server aan boord van het vliegtuig. (Tijdens mijn vlucht de vorige nacht kon ik die bekijken, zelfs als er geen internetverbinding was.)

Hij zei dat het bedrijf voor reguliere vluchten, die ongeveer 170 passagiers vervoeren, nog steeds de lokale servers zou onderhouden voor redundantie. Maar de regionale Embraer E175-jets, de eerste van United’s vloot die is uitgerust met de Starlink-technologie, vertrouwen op gestreamde inhoud zonder lokale back-up. Gezien het feit dat de video- en audiokwaliteit, vanuit mijn perspectief, niet te onderscheiden was van breedband thuis, komt dat niet als een verrassing.

Terwijl ik wachtte op mijn reis terug naar huis (in een vliegtuig dat niet was uitgerust met Starlink Wi-Fi), dacht ik na over mijn blijvende indruk van deze opdracht, waarbij ik naar Chicago vloog, een paar uur boven Wisconsin cirkelde en vervolgens terug naar Seattle vloog.

Op mijn vlucht met Starlink Wi-Fi had ik een compromisloze internettoegang. Ik dacht niet aan latentie, artefacten of dat ik mijn $ 8 waard kreeg. Ik zou kunnen werken, video’s kunnen bekijken, dwell videogames kunnen spelen en gewoon final kunnen hebben van de gebruikelijke complicaties. En dat was de beste ervaring.